Ik mocht weer met een team aan de slag. Gaaf!
En misschien nog wel mooier: precies in de #WeekvandeNeurodiversiteit.
Een week waarin we stilstaan bij het feit dat mensen verschillend denken, voelen en werken.
Vandaag zag ik weer hoe krachtig dat kan zijn wanneer je daar echt de tijd voor neemt.
Wat we doen?
De start van deze ontdekkingsreis begint bij individuele talentgesprekken.
Maximaal anderhalf uur per gesprek.
Geen beoordelingsgesprek.
Geen functioneringsgesprek.
Maar een gesprek waarin we samen op zoek gaan naar het natuurlijke patroon van iemand.
Want talent is wat mij betreft:
een natuurlijk patroon in de manier waarop iemand denkt, handelt en voelt.
Het komt tot uiting in activiteiten die voor jou gemakkelijk gaan en die je voldoening geven.
En precies daarom is talent vaak lastig te herkennen bij jezelf.
Omdat het voor jou zo natuurlijk en vanzelfsprekend voelt (L. Dewulf).
In zo’n gesprek onderzoeken we dat patroon.
Wat geeft je energie?
Wanneer vliegt voor jou de tijd?
Wat doe je moeiteloos waar anderen soms moeite mee hebben?
Het mooie is dat dit altijd positieve en vaak verrassend leuke gesprekken zijn.
De opmerking die we het meest terug horen is:
“Zo’n kernachtig beeld van mij… in nog geen anderhalf uur.”
Na de individuele gesprekken hebben we de talenten met het hele team gedeeld.
Met behulp van een aantal luchtige en interactieve oefeningen.
En dan gebeurt er iets moois.
Er ontstaat verbinding, plezier en een positieve sfeer.
Collega’s herkennen elkaar.
“Ja, jij bent inderdaad degene die altijd de rust bewaart.”
“En jij ziet altijd kansen waar anderen nog twijfelen.”
Een manager zei na afloop:
“Sindsdien hebben we het goede gesprek met elkaar, we begrijpen elkaar nu.”
En precies daar begint teamontwikkeling.
Want talent staat nooit los van de omgeving.
Talent kan alleen tot wasdom komen in een context die daarbij aansluit.
Het is altijd een wisselwerking tussen mens en omgeving.
Daarom is talent eigenlijk een relationeel begrip.
Wanneer een omgeving ruimte geeft aan jouw natuurlijke manier van denken en werken, gaat talent floreren.
Wanneer die context niet klopt, blijft talent vaak onzichtbaar.
Het delen van talenten in een team heeft nog een ander effect.
Er ontstaat een duidelijke en gezamenlijke taal.
Een taal die niet gaat over wat er misgaat,
maar over waar iemand sterk in is, energie van krijgt en op gezien wil worden.
In de volgende sessie maken we de stap naar het werk zelf.
Dan koppelen we de talenten aan:
- het jaarplan
- de opgaven waar het team voor staat
- en de manier waarop ieder zijn talent daarin kan inzetten.
Zo ontstaat een team waarin mensen elkaar niet corrigeren op zwaktes,
maar elkaar versterken vanuit talent.
Zoals een teamlid vandaag mooi zei:
“Ik begrijp nu beter waarom we soms botsen, maar ook waarom we elkaar juist nodig hebben.”
En dat is misschien wel de belangrijkste les.
Floreren moet je leren.
Een vraag voor leiders
Wanneer heb jij voor het laatst in je team echt stilgestaan bij:
Waar krijgt ieder van ons energie van?
Niet in termen van functies,
maar in termen van talent.
Werk je met een team waarin je voelt dat er meer talent aanwezig is dan er nu zichtbaar wordt?
Dan kijken wij graag een keer met jullie mee.
#talentontwikkeling
#neurodiversiteit
#teamontwikkeling
#leiderschap
#stroomkompas